Przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności

Przesłanki zastosowania instytucji przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności możemy podzielić na obligatoryjne, to znaczy takie, których zajście powoduje, iż sąd musi udzielić skazanemu przerwy oraz fakultatywne, to znaczy takie, które mogą, choć nie muszą, być podstawą udzielenia przez sąd przerwy i zależą od uznania sądu.

Do przesłanek obligatoryjnych należą:

  1. choroba psychiczna skazanego
  2. inna ciężka choroba uniemożliwiająca wykonywanie kary pozbawienia wolności. Za ciężką chorobę uznaje się taki stan skazanego, w którym niemożliwe jest umieszczenie go w zakładzie karnym, gdyż mogłoby to zagrozić jego życiu lub spowodować poważne niebezpieczeństwo dla jego zdrowia.

Do przesłanek fakultatywnych zaliczamy ważne względy:

  1. zdrowotne, np. w związku z zabiegiem medycznym,
  2. rodzinne (odnosi się to do wyjątkowo ciężkiej sytuacji życiowej najbliższej rodziny skazanego, nadającej się do poprawienia przez obecność skazanego i jego osobiste starania.
  3. osobiste, np. względy resocjalizacyjne, jeśli istnieje przekonanie, że skazany wykorzysta przerwę zgodnie z celem

Przerwa taka może być udzielona kilkakrotnie, jednak jej łączny okres nie może przekroczyć roku, chyba że sprawa dotyczy kobiety ciężarnej lub w okresie 3 lat od urodzenia dziecka i sprawowania nad nim opieki. Wówczas łączny okres przerwy może być dłuższy niż rok. Przesłanką negatywną udzielenia przerwy jest fakt, iż nie upłynął jeszcze rok od dnia ukończenia poprzedniej przerwy i powrotu po niej do zakładu karnego, chyba że zachodzi wypadek choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby skazanego albo inny wypadek losowy. Wypadek losowy należy utożsamiać ze zdarzeniem nagłym, nieprzewidywalnym, takim jak pożar, śmierć, powódź, klęska żywiołowa. Nie uznamy za zdarzenie losowe potrzeby remontowania domu przez skazanego, gdyż jest to następstwo wieloletnich zaszłości.

Przerwa musi zostać w dowolnym czasie odwołana, z mocy samego prawa (bez dodatkowego orzeczenia sądowego), jeśli skazany w czasie przerwy w odbywaniu kary popełnił przestępstwo, w związku z którym zostało zastosowane tymczasowe aresztowanie. Kara pozbawienia wolności, której odbywanie zostało przerwane, podlega wykonaniu.

Sąd postanowieniem może również orzec o odwołaniu przerwy, jeśli ustała przyczyna, dla której jej udzielono, bądź skazany nie korzystał z przerwy w celu, w jakim została ona udzielona, a także w razie niewykonywania nałożonych w czasie przerwy przez sąd obowiązków.

Z udzieleniem przerwy wiąże się możliwość skorzystania przez skazanego z pewnego dobrodziejstwa. A mianowicie, jeżeli przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności trwała co najmniej 1 rok, a skazany przed jej udzieleniem odbył już co najmniej 6 miesięcy kary, sąd może (ale nie musi) warunkowo zwolnić skazanego z odbycia reszty kary, jeżeli spełnione zostaną dodatkowe warunki, a mianowicie:

  • postawa, właściwości i warunki osobiste oraz sposób życia przed popełnieniem przestępstwa, jak również okoliczności jego popełnienia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary – uzasadniają przekonanie, że sprawca po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstw;
  • kara orzeczona nie przekracza 3 lat
  • sąd wymierzając karę pozbawienia wolności nie wyznaczył surowszego ograniczenia do skorzystania przez skazanego z warunkowego zwolnienia

Należy zauważyć, iż nie muszą zostać spełnione ogólne warunki przedterminowego warunkowego zwolnienia, określone w art. 78 i 79 K.k., a więc: odbycie co najmniej połowy kary, w przypadku recydywisty z art. 64 § 1 K.k. – 2/3 kary, w przypadku recydywisty z art. 64 § 2 K.k. – 3/4 kary.

O warunkowym zwolnieniu sąd orzeka na posiedzeniu, które winno odbyć się w zakładzie karnym. Wniosek o warunkowe zwolnienie może złożyć skazany lub jego obrońca, a także prokurator, dyrektor zakładu karnego lub sądowy kurator zawodowy.

Warunkowe, przedterminowe zwolnienie następuje na okres próby, od której przebiegu zależą dalsze losy skazanego.

Wniosek o udzielenie przerwy w karze winien zostać opłacony – w kwocie 60 zł. Natomiast opłata za wniosek o warunkowe zwolnienie to 45 zł.

Opracowano według stanu prawnego - sierpień 2012 r.

PRZYKŁADOWE
PUBLIKACJE PRAWNE
NASZEJ KANCELARII

Wykonanie strony www
Koszalin TwojaOferta.biz

Kancelaraia Adwokacka Koszalin
Zastrzeżenie prawne

Materiały przedstawione na stronie internetowej Kancelarii są zamieszczone jedynie w celu informacyjno-edukacyjnym. Żadna z informacji znajdujących się na tej stronie internetowej nie stanowi porady prawnej. Osoby zainteresowane uzyskaniem porady prawnej, opinii prawnej lub bardziej szczegółowych informacji dotyczących kwestii zawartych na tej stronie proszone są o skontaktowanie się bezpośrednio z Kancelarią Adwokacką adwokat Ilony Waskan. Dokładamy wszelkich starań, aby informacje zawarte na tej stronie były kompletne, prawdziwe i aktualne. Kancelaria nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ewentualne błędy lub braki w zamieszczonych materiałach, ani też za ewentualne rezultaty działań podjętych w oparciu o nie.

Ta strona używa plików cookies w celu poprawnego działania i zgodnie z polityką prywatności. Możesz zmienić warunki przechowywania lub dostępu do tych plików w Twojej przeglądarce. zamknij